Wat als álle spullen die je bezit onder een eenpersoonsbed passen? En wat als je alleen een droge slaapplek hebt als je bereid bent om met 40 anderen een slaapzaal te delen?
Het is heel belangrijk dat dakloze mensen tijdens de koude maanden terecht kunnen in de winternoodopvang. Maar het blijft schokkend dat zoveel mensen geen dak boven hun hoofd hebben, en dat ze vanaf april weer buiten moeten slapen, wat voor weer het ook is. Vorige week bezochten we De Kamenij, de winternoodopvang van Stichting Maatschappelijke Opvang regio Helmond (SMO). We kregen een rondleiding.
De derde jubileumactiviteit
‘De mensen die hier eten en slapen zijn zo vaak teleurgesteld, ze durven niets meer te wensen’, laat Anne Konings van De Kamenij ons weten. Dat hebben we bij Thomas van Villanova gemerkt. We wilden graag van de gasten weten wat hun dagelijks leven een beetje makkelijker zou maken. Daarom plaatsten we een wensboom in de huiskamer. De derde jubileumactiviteit van dit jaar. Zo konden mensen laten weten wat hun wens was. Maar er waren maar zeven mensen die hun wens aan ons doorgaven. Bescheiden wensen, zoals een etentje, kaartjes voor de bioscoop, een middagje karten of een andere telefoon. Die gaan we zeker vervullen.
Doe wat je zegt
De volgende keer dat we de wensboom plaatsen, kunnen we meer wensen verwachten, vertelden de begeleiders van SMO. ‘Ze zien nu dat deze wensen écht uitkomen, dat geeft vertrouwen. Bij ons is het echt: doe wat je zegt, dan heeft dat een positieve invloed.’ Doen wat we zeggen, dat doen we bij Thomas elke dag. Dus dat komt goed.
Structureel meer willen bieden
Alle gasten die tijdens ons bezoek aanwezig waren, kregen sowieso een powerbank op zonne-energie. Zo kunnen ze altijd hun telefoon opladen, waar ze ook zijn. Ze waren allemaal blij met dit cadeau. ‘Voor alles heb je tegenwoordig een telefoon nodig. Een opgeladen telefoon is de weg naar hulpinstanties, en noodzakelijk om mee te kunnen doen in de maatschappij’, vertelde Anne verder. Waar zij zich het meest druk om maakt? ‘We vinden het heel erg dat op 1 april de deuren van de winternoodopvang weer sluiten. We zouden structureel iets meer willen bieden. Maar het is onder andere een geldkwestie om in de zomer open te kunnen blijven. Straks slapen al deze mensen weer op straat. Je merkt nu ook dat er meer stress is, omdat het zicht op deze tijd weer aanbreekt.’